..::کشف حقایق سرنوشت خبرنگار و دیپلمات های ایرانی::..

نامه به رئيس جمهور

2006-12-13T10:47:00.000-08:00

به نام خداي مهربان

آقاي رئيس جمهور مهربان سلام

اميدوارم كه حالتان خوب باشد و در انجام كارهايتان موفق باشيد محمد جواد سلطان احمدي دانش آموز كلاس چهارم دبستان هستم و مي خواهم به خاطر پرسش مهر براي شما نامه بنويسم خانوم معلم ما تازه نامه نوشتن وپاكت كردن و تمبر زدن آن را به ما ياد داده و من براي ايشان يك نامه نوشتم. خوشحالم كه دومين نامه ام را براي آقاي رئيس جمهور مي نويسم من براي برنده شدن و جايزه گرفتن براي شما نامه نمي نويسم براي اين نامه مي نويسم كه مهرباني باعث شود من دايي كاظم خود را ببينم البته او دائي بابام ولي چون اونو مثل دايي خودم دوست دارم براي همين بهش ميگم دائي كاظم هر چند كه او را نديده ام فقط مي دانم كه او يك خبرنگار بوده و از ابتداي جنگ تا وقتي كه مي خواسته به لبنان برود در جبهه جنگ زندگي مي كرده و از بيست و چهار سال قبل كه به لبنان رفته خبر درستي از او نيست . شما گفتيد: مطمئن هستم كه جوانان اين نسل همانند جوانان نسل قبل كه در دوران هشت سال دفاع مقدس ماموريت خود را شناختند و از مرزهاي شرف و ميهن اسلامي دفاع كردند، نسل امروز نيز ماموريت خود را خواهد شناخت و با استواري قدم برخواهند داشت. بابام بارها از شجاعت وشهامت، پاكي و ايمان دائي كاظم و آقاي متوسليان تعريف كرده و گفته كه آنها انسان هاي صالحي بودند كه براي اسلام و مردم و انقلاب و سربلندي ايران از جان خود گذشته بودند و زندگي سختي داشته اند و اگر ما امروزداريم در آرامش زندگي مي كنيم مديون آنهايم.شما از دانش آموزان سئوال كرديد : چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت چيست؟ و چه كساني نمي‌خواهند انسان‌ها دوست، يار و عاشق يكديگر باشند.من مي دونم كه مانع اصلي محبت من به دايي كاظم نبودن اونه چون خيلي خيلي دوستش دارم و اگر بيايد هر كاري داشته باشد برايش انجام مي دهم حتي اگر بگويد بايد مشق هايت را زود بنويسي من اين كار را مي كنم. آقاي رئيس جمهور فقط شما مي توانيد براي دايي و دوستانش كاري بكنيد كه آنها آزاد شوند و به خانه بر گردند.شما گفتيد: امروز جهان تشنه عدالت و مهرورزي مي‌باشد. جوامع به خاطر عدم مهرورزي درحال پاشيده شدن هستند و جنگجويي، كينه‌ورزي و دوري از محبت و عشق به مردم بسياري از نقاط جهان را به جهنم سوزان تبديل كرده است.دايي من و سه تا از دوستانش توي زندان اسرائيلی ها هستند بيست و چهار سال است كه اسيرند و تا حالا هيچكي آنقدر مهربون نبوده كه از سر مهربوني اونارو از دست اسرائيلی ها نجات بده نمي دونم نخواسته اند يا نتواسته اند.در آغاز سال تحصيلي جديد از دانش آموزان پرسيديد: چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت و مهرورزي چيست؟ و چه کساني نمي خواهند انسان ها دوست، يار و عاشق يکديگر باشند؟ وقتي از تلويزيون مي بينم كه اسرائيلی ها چگونه كودكان لبناني و فلسطيني را مي كشند ناراحت مي شوم كه مهربان ترين موجود روي زمين يعني مادر را از مهر و محبت به كودكش محروم مي كنند. درس چهارم ما در مورد حقوق كودك است پيامبر اعظم ما (ص) فرمودند: كودكان را دوست داشته باشيد چرا آنها كودكان را دوست ندارند مگر آنها فرزند ندارند با آدم بزرگا جنگ دارند كودكان چه گناهي دارند.بزرگ ترين مانع مهر و محبت در دنيا اسرائيل و حاميان او هستند آنها نمي خواهند كه انسان ها دوست و يار و عاشق يكديگر باشند آنها آدم هاي بدي هستند. اسم درس سوم كتاب ما سال هاي دور از خانه نوشته آقاي هوشنگ مرادي كرماني است. وقتي اين درس را مطا لعه مي كردم و اين شعر را مي خواندم :خداوندا دلم ياد وطن كرد نمي دونم وطن كي ياد من كرد نمي دونم پدر بيد يا برادر خوشش باشه هر اون كه ياد من كرد
به ياد دائي كاظم افتادم كه در اين 24 سال چندبار با خودش اين طوري صحبت كرده است. خب او سال هاست كه در كنار خانواده اش نيست اما محبتش در دل همه ما هست و به قول آقاي كرماني :كسي كه با كسي دل داد و دل بست به آسوني نمي تونه كشه دست ا گر آمد شدن را ره ببندند همون راه محبت كي توان بست شما گفتيد: امسال سال محبت و مهرورزي است. آيا امسال محبت و مهرورزي پس از سال ها سرنوشت دايي را روشن خواهد كرد. بابام نگران اينه كه، پي گيري هاي او سرانجامي نداشته باشد و روزي برسد كه من مي بايست پي گير سرنوشت دايي باشم.آقاي رئيس جمهور مهربان شايد من نتونم بگم كه نقش مهرورزي در پيشرفت چيه وچقدره اما قول ميدم كه اگر دايي كاظم من بياد من تو درسام بيشتر پيشرفت كنم و مشقام رو تميزترو با دقت بيشتري بنويسم و شما را خيلي بيشتر دوست مي دارم چون اون موقع شما تنها رئيس جمهور و مسئولي هستيد كه براي آزادي دائي ام كاظم اخوان و همراهانش آقايان احمد متوسليان، تقي رستگارمقدم و سيدمحسن موسوي واقعا كار كرديد. مگر شما نمي خواهيد ما براي جهانيان الگو باشيم و فرزندان پاك و شجاع اين سرزمين باشيم. من مي خواهم براي الگو شدن، دائي كاظم پيش من باشد تا من هم از او پاكي ايمان و شجاعت را ياد بگيرم. يكي ديگر از درس هاي كلاس چهارم كه من خيلي آن را دوست دارم شعري است ازشاعر بزرگ ايران فردوسي:چو ايران نباشد تن من مبادبدين بوم و بر زنده يك تن مباداگر سر به سر تن به كشتن دهيم از آن به كه كشور به دشمن دهيمدريغ است ايران كه ويران شود كنام پلنگان و شيران شود
محمد جواد سلطان احمدي دانش آموز كلاس چهارم دبستان

نامه به رئيس جمهور

2006-12-09T12:11:00.000-08:00

نامه به رئيس جمهور به نام خداي مهربان
آقاي رئيس جمهور مهربان سلام
اميدوارم كه حالتان خوب باشد ودر انجام كارهايتان موفق باشيد محمد جواد سلطان احمدي دانش آموز كلاس چهارم دبستان هستم و ميخواهم به خاطر پرسش مهر براي شما نامه بنويسم خانوم معلم ما تازه نامه نوشتن وپاكت كردن و تمبر زدن آن را به ما ياد داده و من براي ايشان يك نامه نوشتم .خوشحالم كه دومين نامه ام را براي آقاي رئيس جمهور مينويسم من براي برنده شدن و جايزه گرفتن براي شما نامه نمي نويسم براي اين نامه مينويسم كه مهرباني باعث شود من دايي كاظم خود را ببينم البته او دائي بابام ولي چون اونو مثل دايي خودم دوست دارم براي همين بهش ميگم دائي كاظم هر چند كه او را نديده ام فقط مي دانم كه او يك خبرنگار بوده و از ابتداي جنگ تا وقتي كه مي خواسته به لبنان برود در جبهه جنگ زندگي ميكرده و از بيست و چهار سال قبل كه به لبنان رفته خبر درستي از او نيست .
شما گفتيد:مطمئن هستم كه جوانان اين نسل همانند جوانان نسل قبل كه در دوران هشت سال دفاع مقدس ماءموريت خود را شناختند و از مرزهاي شرف و ميهن اسلامي دفاع كردند،نسل امروز نيز ماموريت خود را خواهد شناخت و با استواري قدم برخواهند داشت
بابام بار ها از شجاعت وشهامت ، پاكي و ايمان دائي كاظم و آقاي متوسليان تعريف كرده و گفته كه آنها انسانهاي صالحي بودند كه براي اسلام و مردم و انقلاب و سربلندي ايران از جان خود گذشته بودند و زندگي سختي داشته اند و اگر ما امروزداريم در آرامش زندگي ميكنيم مديون آنهايم.
شما از دانش آموزان سئوال كرديد :
چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت چيست؟ و چه كساني نمي‌خواهند انسان‌ها دوست، يار و عاشق يكديگر باشند.
من ميدونم كه مانع اصلي محبت من به دايي كاظم نبودن اونه چون خيلي خيلي دوستش دارم و اگر بيايد هر كاري داشته باشد برايش انجام مي دهم حتي اگر بگويد بايد مشقهايت را زود بنويسي من اين كار را مي كنم آقاي رئيس جمهور فقط شما مي توانيد براي دايي و دوستانش كاري بكنيد كه آنها آزاد شوند وبه خانه بر گردند.
شما گفتيد. امروز جهان تشنه عدالت و مهرورزي مي‌باشد. جوامع به خاطر عدم مهرورزي در حال پاشيده شدن هستند و جنگجويي، كينه‌ورزي و دوري از محبت و عشق به مردم بسياري از نقاط جهان را به جهنم سوزان تبديل كرده است
دايي من و سه تا از دوستانش توي زندان اسرائيلها هستند بيست و چهار سال است كه اسيرند و تا حالا هيچكي آنقدر مهربون نبوده كه از سر مهربوني او نا رو از دست اسرائيلها نجات بده نمي دونم نخواسته اند يا نتواسته اند.
در آغاز سال تحصيلي جديد از دانش آموزان پرسيديد: چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت و مهرورزي چيست؟ و چه کساني نمي خواهند انسانها دوست , يار و عاشق يکديگر باشند؟ وقتي از تلويزيون مي بينم كه اسرائيلها چگونه كودكان لبناني و فلسطيني ر ا مي كشند ناراحت ميشوم كه مهربانترين موجود روي زمين يعني مادر را از مهر و محبت به كودكش محروم مي كنند درس چهارم ما در مورد حقوق كودك است پيامبر اعظم ما (ص)ٌفرمودند: كودكان را دوست داشته باشيد چرا آنها كودكان را دوست ندارند مگر آنها فرزند ندارند با آدم بزرگا جنگ دارند كودكان چه گناهي دارند.بزرگترين مانع مهر و محبت در دنيا اسرائيل و حاميان او هستند آْنها نمي خواهند كه انسانها دوست ويار و عاشق يكديگر باشند آنها آدمهاي بدي هستند.
اسم درس سوم كتاب بخوانيم ما سالهاي دور از خانه نوشته آقاي هوشنگ مرادي كرماني است وقتي اين درس را مطا لعه ميكردم و اين شعر را ميخواندم :
خداوندا دلم ياد وطن كرد نمي دونم وطن كي ياد من كرد
نمي دونم پدر بيد يا برادر خوشش باشه هر اون كه ياد من كرد
به ياد دائي كاظم افتادم كه در اين 24 سال چند باربا خودش اين طوري صحبت كرده است خوب او سالهاست كه در كنار خانواده اش نيست اما محبتش در دل همه ما هست و به قول آقاي كرماني :
كسي كه باكسي دل داد و دل بست به آسوني نمي تونه كشه دست
ا گر آمد شدن را ره ببندند همون راه محبت كي توان بست

شما گفتيد : امسال سال محبت و مهرورزي است آيا امسال محبت و مهر ورز ي پس از سالها سرنوشت دايي را روشن خواهد كرد بابام نگران اين كه ، پيگيريهاي او سرانجامي نداشته باشد و روزي برسد كه من مي بايست پيگير سرنوشت دايي باشم
آقاي رئيس جمهور مهربان شايد من نتونم بگم كه نقش مهرورزي در پيشرفت چيه وچقدره اما قول ميدم كه اگر دايي كاظم من بياد من تو درسام بيشتر پيشرفت كنم و مشقام روتميزترو با دقت بيشتري بنويسم و شما را خيلي بيشتر دوست مي دارم چون اون موقع شما تنها رئيس جمهور و مسئولي هستيد كه براي آزادي دائي ام كاظم اخوان و همراهانش آقايان احمد متوسليان ، تقي رستگار مقدم و سيد محسن موسوي واقعا " كار كرديد مگر شما نمي خواهيد ما براي جهانيان الگو باشيم و فرزندان، پاك و شجاع اين سرزمين باشيم من ميخواهم براي الگو شدن دائي كاظم پيش من باشد تا من هم از او پا كي ايمان و شجاعت را ياد بگيرم يكي ديگر از درسهاي كلاس چهارم كه من خيلي آن را دوست دارم شعري است ازشاعر بزرگ ايران فردوسي:
چو ايران نباشد تن من مباد
بدين بوم بر زنده يك تن مباد
اگر سر به سر تن به كشتن دهيم
از آن به كه كشور به دشمن دهيم
دريغ است ايران كه ويران شود
كنام پلنگان و شيران شود
محمد جواد سلطان احمدي
دانش آموز كلاس چهارم دبستان

نامه به رئيس جمهور

2006-12-08T13:18:00.000-08:00

به نام خداي مهربان

آقاي رئيس جمهور مهربان سلام

اميدوارم كه حالتان خوب باشد ودر انجام كارهايتان موفق باشيد محمد جواد سلطان احمدي دانش آموز كلاس چهارم دبستان هستم و ميخواهم به خاطر پرسش مهر براي شما نامه بنويسم خانوم معلم ما تازه نامه نوشتن وپاكت كردن و تمبر زدن آن را به ما ياد داده و من براي ايشان يك نامه نوشتم .خوشحالم كه دومين نامه ام را براي آقاي رئيس جمهور مينويسم من براي برنده شدن و جايزه گرفتن براي شما نامه نمي نويسم براي اين نامه مينويسم كه مهرباني باعث شود من دايي كاظم خود را ببينم البته او دائي بابام ولي چون اونو مثل دايي خودم دوست دارم براي همين بهش ميگم دائي كاظم هر چند كه او را نديده ام فقط مي دانم كه او يك خبرنگار بوده و از ابتداي جنگ تا وقتي كه مي خواسته به لبنان برود در جبهه جنگ زندگي ميكرده و از بيست و چهار سال قبل كه به لبنان رفته خبر درستي از او نيست .
شما گفتيد:مطمئن هستم كه جوانان اين نسل همانند جوانان نسل قبل كه در دوران هشت سال دفاع مقدس ماءموريت خود را شناختند و از مرزهاي شرف و ميهن اسلامي دفاع كردند،نسل امروز نيز ماموريت خود را خواهد شناخت و با استواري قدم برخواهند داشت
بابام بار ها از شجاعت وشهامت ، پاكي و ايمان دائي كاظم و آقاي متوسليان تعريف كرده و گفته كه آنها انسانهاي صالحي بودند كه براي اسلام و مردم و انقلاب و سربلندي ايران از جان خود گذشته بودند و زندگي سختي داشته اند و اگر ما امروزداريم در آرامش زندگي ميكنيم مديون آنهايم.
شما از دانش آموزان سئوال كرديد :
چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت چيست؟ و چه كساني نمي‌خواهند انسان‌ها دوست، يار و عاشق يكديگر باشند.
من ميدونم كه مانع اصلي محبت من به دايي كاظم نبودن اونه چون خيلي خيلي دوستش دارم و اگر بيايد هر كاري داشته باشد برايش انجام مي دهم حتي اگر بگويد بايد مشقهايت را زود بنويسي من اين كار را مي كنم آقاي رئيس جمهور فقط شما مي توانيد براي دايي و دوستانش كاري بكنيد كه آنها آزاد شوند وبه خانه بر گردند.
شما گفتيد. امروز جهان تشنه عدالت و مهرورزي مي‌باشد. جوامع به خاطر عدم مهرورزي در حال پاشيده شدن هستند و جنگجويي، كينه‌ورزي و دوري از محبت و عشق به مردم بسياري از نقاط جهان را به جهنم سوزان تبديل كرده است
دايي من و سه تا از دوستانش توي زندان اسرائيلها هستند بيست و چهار سال است كه اسيرند و تا حالا هيچكي آنقدر مهربون نبوده كه از سر مهربوني او نا رو از دست اسرائيلها نجات بده نمي دونم نخواسته اند يا نتواسته اند.
در آغاز سال تحصيلي جديد از دانش آموزان پرسيديد: چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت و مهرورزي چيست؟ و چه کساني نمي خواهند انسانها دوست , يار و عاشق يکديگر باشند؟ وقتي از تلويزيون مي بينم كه اسرائيلها چگونه كودكان لبناني و فلسطيني ر ا مي كشند ناراحت ميشوم كه مهربانترين موجود روي زمين يعني مادر را از مهر و محبت به كودكش محروم مي كنند درس چهارم ما در مورد حقوق كودك است پيامبر اعظم ما (ص)ٌفرمودند: كودكان را دوست داشته باشيد چرا آنها كودكان را دوست ندارند مگر آنها فرزند ندارند با آدم بزرگا جنگ دارند كودكان چه گناهي دارند
در آغاز سال تحصيلي جديد از دانش آموزان پرسيديد: چه کنيم تا يکديگر را دوست داشته باشيم؟ موانع محبت و مهرورزي چيست؟ و چه کساني نمي خواهند انسانها دوست , يار و عاشق يکديگر باشند؟ بزرگترين مانع مهر و محبت در دنيا اسرائيل و حاميان او هستند آْنها نمي خواهند كه انسانها دوست ويار و عاشق يكديگر باشند آنها آدمهاي بدي هستند.
اسم درس سوم كتاب بخوانيم ما سالهاي دور از خانه نوشته آقاي هوشنگ مرادي كرماني است وقتي اين درس را مطا لعه ميكردم و اين شعر را ميخواندم :
خداوندا دلم ياد وطن كرد نمي دونم وطن كي ياد من كرد
نمي دونم پدر بيد يا برادر خوشش باشه هر اون كه ياد من كرد
به ياد دائي كاظم افتادم كه در اين 24 سال چند باربا خودش اين طوري صحبت كرده است خوب او سالهاست كه در كنار خانواده اش نيست اما محبتش در دل همه ما هست و به قول آقاي كرماني :
كسي كه باكسي دل داد و دل بست به آسوني نمي تونه كشه دست
ا گر آمد شدن را ره ببندند همون راه محبت كي توان بست

شما گفتيد : امسال سال محبت و مهرورزي است آيا امسال محبت و مهر ورز ي پس از سالها سرنوشت دايي را روشن خواهد كرد بابام نگران اين كه ، پيگيريهاي او سرانجامي نداشته باشد و روزي برسد كه من مي بايست پيگير سرنوشت دايي باشم
آقاي رئيس جمهور مهربان شايد من نتونم بگم كه نقش مهرورزي در پيشرفت چيه وچقدره اما قول ميدم كه اگر دايي كاظم من بياد من تو درسام بيشتر پيشرفت كنم و مشقام روتميزترو با دقت بيشتري بنويسم و شما را خيلي بيشتر دوست مي دارم چون اون موقع شما تنها رئيس جمهور و مسئولي هستيد كه براي آزادي دائي ام كاظم اخوان و همراهانش آقايان احمد متوسليان ، تقي رستگار مقدم و سيد محسن موسوي واقعا " كار كرديد مگر شما نمي خواهيد ما براي جهانيان الگو باشيم و فرزندان، پاك و شجاع اين سرزمين باشيم من ميخواهم براي الگو شدن دائي كاظم پيش من باشد تا من هم از او پا كي ايمان و شجاعت را ياد بگيرم يكي ديگر از درسهاي كلاس چهارم كه من خيلي آن را دوست دارم شعري است ازشاعر بزرگ ايران فردوسي:
چو ايران نباشد تن من مباد
بدين بوم بر زنده يك تن مباد
اگر سر به سر تن به كشتن دهيم
از آن به كه كشور به دشمن دهيم
دريغ است ايران كه ويران شود
كنام پلنگان و شيران شود
محمد جواد سلطان احمدي

دانش آموز كلاس چهارم دبستان

2006-10-02T11:40:00.000-07:00

لانگ شات
8760 روز
هاشم جواد زاده
عکا سی خبری یک ویژگی مهم دارد و آن اصلاح طلبی است وه به همین خاطر هر جا عکاس خبری حضور دارد ، روایت او از صحنه هشداری است برای آنان که از نتایج اعمالشا ن غفلت می کنند . عکاسی خبری همیشه با مرگ روبرو بوده است ، از زمان اختراع دوربین در 1839 تا کنون بسیاری از آنان در جبهه ها ، نزاع های قومی و در گیری های مسلحانه کشته شده اند در یوگسلاوی و اسرائیل بسیاری از آنان طعمه تک تیراندازها یی شدند که از عاقبت جنایات خود در هراس بودند .
شاید از روزی که فونتن تصویر ((دره مرگ)) را آفرید ، این سرنوشت رقم خورد . فلیس بیتو جنگ کریمه را به تصویر کشید . ماتیو بردی جنگ داخلی آمریکا را و جیمی هیر از 1898تاپایا ن جنگ اول اروپا را با دوربین تا شو عکا سی کرد ، اما در طول این تاریخ 150ساله ، اگر چه بسیاری از این عکا سان همچون کاوه گلستان جان را برای آرمان خود از دست دادند، اما سرنوشت کاظم اخوان یک استثناء است .
اسارت یک خبر نگار که شغل وی مصونیتی جهانی را در بر دارد ، چهره تلخ و تیره ای از جنگ را نشان می دهد که متاسفانه رسانه های گروهی غرب 24سال چشم را بر طو لانی ترین گروگانگیری و اسارت بسته و تحت تاثیر جریانات خبر ساز و هو چیگری سیا ستمداران غربی ، کمترین واکنشی نسبت به این جریان نشان نداده اند . از چهاردهم تیر ماه1361(1982) 24سال می گذرد که کاظم اخوان عکاس و خبرنگار خبر گزاری جمهوری اسلامی به همراه سید محسن موسوی کاردار سفارت ایران در بیروت ، احمد متوسلیان دیپلمات ایرانی و تقی رستگار مقدم مشاور هیات دیپلماتیک توسط شبه نظامیان اسرائیلی ربوده شدند که تا امروز هیچ خبر موثقی از آنان در دست نیست .
افتتاح دفتر پیگیری سرنوشت چهار دیپلمات در دانشگا ه های منطقه 2 کشور با هدف شناساندنشخصیت این چهار نفر با اقدامات فرهنگی ، زمینه را برای پیگیری هر چه بهتر مسوولان در جهت روشن شدن سرنوشت آنان فراهم کرده است.

منبع: روزنامه اعتماد ملي يكشنبه9مهر1385

2006-08-29T07:21:00.000-07:00

اظهارات يك عنصر سياسی درباره چهار ديپلمات
http://www.4diplomats.ir

يكي از نيروهاي سياسي كه چند سالي است از كشور گريخته و به يكي از كشورهاي غربي پناهنده شده است، اخيراً‌ در يكي از مقالات خود اظهار داشته كه سه تن از چهار ديپلمات ايراني زنده هستند و‌ در زندان‌هاي اسرائيل به سر مي‌برند.وي مدعي است كه چندي پيش در آنكارا پايتخت تركيه، با «روبرت مارون حاتم» از متهمين‌ اصلي گروگان گيري چهار ديپلمات ايراني، ملاقات و گفت‌وگو داشته كه روبرت حاتم اظهار داشته‌است : «هنگام اسارت چهار ديپلمات،‌ تقي رستگار بر اثر شليك گلوله مجروح شد و سه روز بعد جان سپرد ولی سه تن ديگر زنده به اسارت در آمدند و تا سال 1986 در بازداشتگاه‌هاي، "يارز" و "لقلوق" تحت نظر فالانژيست‌ها نگهداري مي‌شدند. پس از به اسارت در آمدن "ران آراد" خلبان اسرائيلي، اسرائيل براي فشار بر نيروهاي مسلمان و ايران، سه ديپلمات را به مبلغ 000/30 دلار از "سمير جعجع"‌ فرمانده وقت فالانژيست‌ها خريده و از طريق بندر جونيه به اسرائيل منتقل كرد.»وی از قول يك ايراني كه به ادعاي او در لبنان به گروگان گرفته شده و سپس به اسرائيل منتقل شده است و اكنون بيش از هشت سال است كه از زندان‌هاي رژيم صهيونيستي آزاد شده و به عنوان پناهنده در اسرائيل زندگي مي‌كند،‌ مي‌نويسد: "سه ديپلمات اسير ايراني زنده هستند و تا هشت سال پيش در زنداني به نام "اميل" در منطقه "عكا"‌ نگهداري مي‌شده‌اند

2006-08-29T07:11:00.000-07:00

بهترین فرصت برای پیگیری سرنوشت گروگانهای ایرانی

سناتور ایتالیایی سرجیو دوگرگوریو رئیس کمیسیون دفاعی ایتالیا در گفتگو با " رادیو فردا" مدعی شد که سازمان امنیت و دولت ایتالیا مذاکره با جمهوری اسلامی ایران بر سر آزادی گروگان های اسرائیلی از اسارت حزب الله لبنان را آغاز کرده است؛ وی گفت : « جمهوری اسلامی ایران مایل است برای آزادی نظامیان اسرائیلی تنها با ایتالیا مذاکره کند.»با توجه به موقعیت پیش آمده برای تبادل سربازان اسرائیلی و اسرای لبنانی و فلسطینی و این که دست اندرکاران غربی این تبادل نیازمند پادرمیانی جمهوری اسلامی ایران می باشد؛ جا دارد دولتمردان ایران برای ورود به این مساله مهمترین شرط را روشن شدن سرنوشت چهار دیپلمات ایرانی مدنظر قرار دهند.بدون شک روشن شدن سرنوشت چهار دیپلمات اسیر ایرانی که از سال 1361 تا به امروز خبر موثقی از آنان منتشر نشده است، می تواند یکی از شروط مهم و ارزشمند در این پا در میانی به حساب آید تا پس از 24 سال چشم انتظاری و دل نگرانی خبر موثقی از آنان به دست آید.پیش از این در اواخر دهه 60 در پی گروگانگیری غربی ها در لبنان نیز پا در میانی ایران منجر به آزادی غربی ها شد ولی با وجودی که سردمداران غرب قول های فراوانی مبنی بر روشن شدن سرنوشت 4 دیپلمات ایرانی داده بودند؛ متاسفانه پس از آزادی گروگانهای غربی به هیچ یک از قول های خود پایبندی نشان ندادند

http://www.4diplomats.ir

همكار "كاظم اخوان" در غربت از او مي‌گويد

2006-08-09T13:23:00.000-07:00

همكار "كاظم اخوان" در غربت از او مي‌گويد

لندن، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۵/۰۵/۱۸‬

"محمود اسكويي" عكاس و تصويربردار ايراني مقيم پايتخت انگليس گوشه‌اي از خاطرات آشنايي خود درباره "كاظم اخوان" عكاس خبري ربوده شده ايرنا در بيروت را بازگو كرد.
وي سه‌شنبه شب به مناسبت ‪ ۱۷‬مرداد "روز خبرنگار" به ايرنا در لندن گفت:اخوان جرات عجيبي داشت. در عمليات فتح خرمشهر، باپوشيدن لباس نظاميان عراقي، وارد خطوط آنها شده و از آنها عكس گرفته‌بود.
كاظم اخوان، عكاس و خبرنگار خبرگزاري‌جمهوري اسلامي (ايرنا) به‌همراه سه ديپلمات ايراني در تيرماه ‪ ۱۳۶۱‬شمسي هنگامي كه جنوب لبنان توسط رژيم صهيونيستي اشغال شده بود، توسط عوامل اين رژيم ربوده شدند و تاكنون خبر دقيقي از سرنوشت آنان در دست نيست.
اسكويي كه هنگام دفاع مقدس براي يك شبكه تلويزيوني غربي كار مي‌كرد، افزود: چون اخوان هميشه در خط اول بود، مي‌دانم كه آرشيو عكسهاي جنگي محشري داشت.
به گفته وي،" اخوان با صفا بود. از همه چيز عكس مي‌گرفت. نمي‌دانم آرشيو عكسهايش حفظ شده يا نه، ولي كارش محشر بود".
وي ادامه داد: هميشه مي‌پرسيد تا ياد بگيرد. بچه مسلمان و بسيار مذهبي بود اما هيچوقت رفتار متعصبانه نداشت و آزادمنش بود.
تصويربردار كهنه‌كار مقيم پايتخت انگليس كه هنگام بازگويي خاطراتش از عكاس ايرنا بشدت متاثر شده بود، ادامه داد: چون ما براي رسانه‌هاي خارجي كار مي‌كرديم، اجازه حضور در خط اول جبهه را نداشتيم. يك روز پس از آنكه اخوان از خط برگشت واقعه‌اي را برايم تعريف كرد.
""اخوان گفت: در فتح خرمشهر يك تيربارچي عراقي را اسير كرديم كه از بس شليك كرده بود، انگشتش زخم شده بود. هنگام اسارت برخاست و گفت: "يا علي" و بچه‌ها به احترام امام علي (ع) او را در جدي‌ترين مرحله عمليات اسير كرده و به پشت خط انتقال دادند."" اسكويي در ادامه سخنانش، اخوان را شيفته شخصيت شهيد دكتر "مصطفي چمران" معرفي كرد و گفت: گاهي اوقات فكر مي‌كنم شايد او هم يك چريك بود، چون لحظه‌اي براي اعزام به‌خط اول و گرفتن عكس از صحنه‌هاي جنگ درنگ نمي‌كرد.
وي بازگويي خاطرات دو سال آشنايي‌اش با اخوان در منطقه جنگي را متوقف مي‌كند و با اندكي مكث ياد شبي مي‌افتد كه اخوان براي عكاسي از درگيريهاي لبنان از وي در هتلي در سوريه خداحافظي مي‌كند.
اسكويي مي‌افزايد: "قرار بود با هم براي عكسبرداري و تصويربرداري از صحنه‌هاي جنگي عازم بعلبك شويم، اما تلكسي به دستم رسيد كه از من خواسته بود، سه روز ديگر در دمشق بمانم." به گفته اين فيلمبردار ايراني، عكاس ايرنا سه روز قبل از آنكه به لبنان بيايد هنگام گرفتن عكس از عمليات پاكسازي خانه‌هاي تيمي گروهكها در ايران به اشتباه دستگير شده و سپس آزاد شده بود.
اسكويي سپس گفت: "اگر ربوده نشده بود، مطمئنم كه اكنون از اساتيد عكس به‌ويژه از صحنه‌هاي درگيري بود." اسكويي در حاليكه بغض گلويش را مي‌فشرد، گفت: اميدوارم زنده باشد.
هزار ليره لبناني كه الان يكصد پوند انگليس ارزش دارد، به او بدهكارم.
آخرين جمله اسكويي نيز در وصف عكاس خبري ايرنا اين چنين بود: خيلي با صفا بود، دلم براي شوخي‌هايش و شجاعتش تنگ شده است.

خبرگزاري جمهوري اسلامي

http://www.irna.ir/fa/news/view/line-10/8505184514131127.htmمنبع ‪

کاظم امروز روز توست ، پس آماده باش

2006-08-06T10:52:00.000-07:00

به نام بهترین د ا ننده اخبار هستی

کاظم امروز روز توست ، پس آماده باش
سلام ای نگار بی خبر ما
روزت مبارک
امروز می خواهم برای تو بنویسم ،برای تو که خبر نگار هستی ، بیست و چهار سال از آن روز که به لبنان رفتی گذشته است ربع قرن پیش اسرائیل از زمین و دریا و هوا به لبنان حمله کرد و سفر بی بازگشت تو به عنوان خبرنگار خبر گزاری جمهوری اسلامی آغاز شد در حالی که بیروت از همه سو در محاصره ارتش اسرائیل و مزد ور ان همدست آن بود نمی دانم آن روز ها چند خبر نگار در بیروت حضور داشت تو میخواستی جنایات صهیو نیست ها را برعلیه مردم فلسطین و لبنان به تصویر بکشی اما در یک توطئه مشرک بین فا لا نژ یست ها و صهیونیست ها تو و سه همراه ات حاج احمد متوسلیان ،تقی رستگار مقدم و سید محسن موسوی کاردار سفارت ایرن در بیروت را ربودند 24سال از آن روز سپری شده است و ما همچنان از تو خبر دقیقی نداریم .
ای یوسف ما یعقوب ما در اندوه تو رفت و اینک در قید حیات نیست
کاظم اگر تو پیش ما بودی همه به تو میگفتیم آماده باش ، چرا که اسرائیل دوبار ه به لبنان حمله کرده درست مثل سال 61 و تو وسایل عکاسی و فیلمبرداری ات را جمع میکردی و باز به لبنان میرفتی تا به خاک و خون کشیده شدن مردم مظلوم لبنان را ثبت کنی و رژیم نژاد پرست اسرائیل را بیش از پیش در نزد جهانیان رسوا سازی .
امروز دیگر تو تنها نیستی ، ده ها خبرنگار ایرانی در لبنان حضور دارند و با شجاعت و شهامت به رسالت خبری خود عمل می کنند بیست و پنج روز است که لبنان آماج بمباران است اما مقاومت زنده است شرایط امروز با آن روزی که تو به لبنان رفتی خیلی فرق کرده و خیلی چیزها تغییر کرده در گذشته هر وقت که اسرائیل اراده می کرد ظرف چند روز ارتش خود را در بیروت می دید حا لا مقاومت یک فرهنگ شده و همکاران تو بزودی گزارش پیروزی را مخابره می کنند که اسرائیل شکست خورده و طرح خاورمیانه بزرگ آمریکا و غرب نا کام مانده است
«مردی بر دروازه های قدس نبرد میکند ، نامش نصر ،او از من است و من از او یم همانا نصر نامیده شده ، زیرا خداوند پیروزی را بر د ستانش می نویسد – بحار الانوار جلد 9صفحه 283»
کاظم هیچ میدانی که امسال روز خبر نگار با روز پدر مصادف شده است یعنی روز میلاد امام علی ورز خبر نگار سال 83با روز میلاد بزرگ بانوی اسلام همسر علی (ع) روز مادر مصادف شده بود.
اگر تو امروز در لبنان بودی ، ماجرای کشتار مادران و کودکان را به تصویر میکشیدی هر چند که روح وروان تو متاثر میشد، راستی جنگهای نیم قرن گذشته رژیم نژاد پرست و جنگ طلب اسرائیل چقدر پدر و مادر ه ها و فرزندان را از یکدیگر جدا کرده است .
آه و ناله مادرانی که فرزندان خود را از دست داده ا ند و کودکان یتیم هر گز در فضا گم نمیشود هر چند که غرب چشمان خود را در برابر جنایات اسرائیل ببند، خدایا چقدر این آه و ناله ها عرش تو را لرزانده است و چقدر دیدن این صحنه ها دست ودل خبر نگارانی را که این لحظه ها را ثبت کرده اند و به تصویر کشیده اند از عمق وجود لرزانده است ،چگونه باید تحمل کرد دیدن پدرانی که دیگر راه رفتن فرزندانشان را نخواهند دید و مادرانی که نمی توانند فرشتگان دوست داشتنی خود را در آغوش بگیرند
خدایا برای ما چه روزگاری را تدبیر و تقدیر فرموده ای ، دنیای عجیبی شده است صاحبان زر وزور وتزویر جهانی جای ظالم و مظلوم را عوض کرده اند و به جای دفاع از مظلوم از ظالم حمایت می کنند ، خدایا دنیا به کجا میرود
سکوت دولتهای عربی و پراکندگی آنان آدمی را دچار بحت و حیرت میکند ، در خود فرو می روم ، این سخن امام علی (ع) در برابر دیدگانم قرار میگیرد« به خدا سوگند که اتفاق این قوم در کار باطل خویش و پراکندگی شما در کار حق خویش دل را می میراند و در جان اندوه می پروراند»
امروز روز علی است در مکتب علی ستم جرمی هراس انگیز است .امام در حکومت خود ستم بر زنی اهل ذمه (یهودی) که زیور الات او توسط سپاهیان معاویه گرفته شده بودرا بر نمی تابد و چنین می فرماید:« اگر مردی پس از این واقعه از روی دریغ و اندوه بسیار جان بسپارد ، شایسته سرزنش نیست ، بلکه در چشم من چنین مرگی بس سزا ا ست» و امروز ببینید دولت یهود چگونه کشتار مسلمانان را در دستور کار خود قرار داه است.
امسال هم روز خبر نگار می آید و میرود بدون اینکه سرنوشت خبر نگار مظلوم تر از مظلوم کاظم اخوان روشن شود این غربت حتی در روز خبر نگار از زاویه دیگری هم در رویکرد برخی رسانه ها مشهود است و در روز خبرنگار پاک فراموش می شود.
خدایا تو به همه اخبار عالم احاطه داری تو آگاهی به سرنوشت کاظم و همراهانش
« تو آگاهی به آنچه تاریکی شب پوشانده ، به آنچه آفتاب برآن تابیده ، به هر چه پی در پی تاریکی و روشنی بر آن پرده کشیده آیا می توان در این شمار مکانی ، جایی، موجودی و جا نداری را به حساب آورد که بیرون از این قاعده باشد که نه تاریکی شا ملش شود نه روشنی ، تو آگاهی به هر جای پایی ، به صدای هر حرکتی ، به صدای هر سخنی ، به تکان هر لبی ، به جای هر جانداری ، به وزن هر ذره ای و به آهنگ هر نفسی » برگرفته از کتاب او به همه چیز آگاه است ، اقتباس از نهج ا لبلاغه چاپ کانون پرورش فکری
خدایا چه بگویم ، وقتی هر جای پایی روئیت میشود و صدای هر حرکت و سخنی ضبط میشود و تکان هیچ لبی نیست مگر اینکه شنیده می شود و جای هیچ جانداری از چشم تو دور نمی ما ند، از وزن هر ذره آگاهی و از آهنگ آرام هر نفسی
خدایا چه بگویم وقتی دستگاه خبری تو این همه دقیق و سریع است و تازه اینها ذره ای از دانایی تو است
اما نه میخواهم بگویم ، می خواهم بگویم و یاد کنم از یک خبر نگار هر چند که تو می دانی ، می خواهم بگویم
کاظم اخوان می خواست که مردم دنیا بدانند در لبنان بیست و چها ر سال پیش چه می گذرد در پی خبر به لبنان رفت چرا که او یک خبر نگار بود ، نه اینکه دیروز رفته باشد ، نه 24سال ا ست که رفته است 24سال.......
می دانم که تو حتی تعداد ثانیه های رفتنش را می دانی و می دانی آنهایی که سخت او را دوست می داشتنند چقدر برایش اشک ریخته اند ، چگونه و چقدر آه و ناله کرده ا ند .
تو میدانی او کجاست ودر کجا پنهانش کرده اند و در روشنایی روز ودر تاریکی شب بر بر او چه میگذرد ،میدانم که می دانی آکنون در کجای این کره خاکی پا هایش به زمین می رسد و زیر لب چه زمزمه میکند ، همه این ها را می دانم
می دانم در باره تو با اینکه شایستگی ومقامش را نشناخته اند ، مهربانی ، بخشش و بزر گواریش به همه رسیده است با اینکه هرگز تو را آنچنان که باید نخواهیم شناخت از سر مهربانی ، بخشش و بزرگواری عزیز خبر نگار ما را برهان و به ما برگردان به امید آن روز

شاهرخ سلطان احمدی
خواهر زاده کاظم اخوان
خبرنگار ایرانی ربوده شده در لبنان

کاظم اخوان خبرنگار عاشقی که پس از 24سال هنوز به خانه باز نگشته

2006-08-04T14:42:00.000-07:00

نگاه متعالی در هنر

کاظم اخوان خبرنگارعاشقی که پس از 24سال هنوز به خانه باز نگشته
كاظم اخوان در سال 1338در خانواده ای مذهبی در یکی از محلات قدیمی اطراف حرم در مشهد مقدس متولد شد، به دلیل تقارن با

میلاد امام کاظم (ع) نام کاظم را برای او برگزیدند، پدرش از خاد مان بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) بود و بعد از سالها انتظار همچون پیر کنعان در فراق یوسف گمگشته خود چشم به راه بود اما تقدیر براین بود که پس از 12 سال رنج ومحنت بی خبری از فرزند نقاب در خاک کشد و با اندوه و حسرت دیدار جوان در دل خاک سرد جای گیرد.مادرش صدیقه حائری زاده معلم بود.کاظم تحصیلات ابتدائی و متوسطه را با اخذ دو دیپلم طبیعی و ریاضی در زادگاه خود به پایان رسانیداو در طی دوران تحصیل به ورزش نیز اهتمام داشت لذا در مسابقات کشتی آموزشگاه های استان صاحب عنوان شد . علاوه بر تحصیل و ورزش هر گاه فرصتی می یافت در کنار پدر ش در خدمت به زائرا ن امام هشتم میکوشید خاندان اخوان این افتخار را داشتد که نسل اندر نسل از خادمان حرم امام رضا باشند. با آغاز حرکت شکوهمند انقلاب اسلامی به صف انقلابیون پیوست ود ر کلیه راهپیمائی ها حضور فعال داشت و ی پس از پیروزی انقلاب همچنان شور و نشاط انقلابی خود را حفظ کرد و در سنگرهای مختلف به خدمت پرداخت. سال 59گلچین دستچین روزگار مادرش را با خود برد و روح وجانش را عمیقا" متاءثر ساخت
با آغاز جنگ تحمیلی آرام وقرار نداشت لذا سریع خود را از مشهد به اهواز رسانید و به ستاد جنگهای نامنظم پیوست و با حضور در این گروه که نقش بسیار ارزنده ای در دفاع از میهن اسلا می داشت در کنار شهید چمران در بیش از 70عملیات و نبرد خطر ناک با دوربين عكاسي و فيلمبرداري در گرماگرم نبرد حضور مي يابد. او در بیشتر ماء موریتهای جنگی در کنار دکتر چمران بود و ارتباط بسیار صمیمی با او داشت و شدیدا" مورد توجه اش قرار گرفت . در نبرد همیشه پیشتاز بود علاوه بر اسلحه وسائل دوربین عکاسی و فیلم برداری را نیز با خود حمل می کرد ،در هریک از خطوط ، هنگامی که ارتباط قطع میشد او بود که بدلیل شهامت و ورزیدگی به سرعت ارتباط را برقرار میکرد در سخت ترین شرایط جنگی حتی در شرایطی که انتظار شکست میرفت او بود که با قاطعیت و اطمینان دیگران را دلداری می داد ، آرامش و متانت او در کارها اطمینان خاطر ایجاد میکرد ،در هر فضائی قرار میگرفت شادی را بر آن فضا حاکم میکرد ،حتی در اولین ملاقات فکر میکردی که گوئی سالهاست او را میشناسی و می توانی به او تکیه کنی و مشتاق دیدار دوباره او بودی . او يك رزمنده بسيجي هنرمند است كه هنر عكاسي در وي با جنگ متولد مي شود و با تشويق و تحسين شهيد چمران و عشق وا يمان به ثبت لحظات ناب ايثار رشد مي كند و تبلور مي يابد و تبديل به يكي از پديده هاي عكاسي جنگ مي شود.دفاع مقدس مجموعه اي از تفكر، انديشه، عمل، استعدادها و مسؤوليت هاست كه هركس بنا بر اين نقش بعدي از آن را پذيرا شده است و برخي در اين پهنه گسترده مسؤوليتي مضاعف دارند. يك عكس و ثبت آن در اذهان گوياتر از صدها كلام و چندين مجلد است اخوان آنچنان در عمق زواياي حركتي جنگ حضور داشت، كه براي ثبت حادثه اي كه كمتر يك لحظه و شايد تنها براي يك بار در طول تاريخ اتفاق مي افتد. از هنرش بهره جسته است بديهي است حضور در عرصه هاي نبرد نياز به جسارت و تيزهوشي مهارت و علاقه دارد. وي در طول يكسال و نيم زندگي مداوم در جبهه ها موفق شد صحنه هايي بديع و استثنايي را به تصوير بكشد تا به بيننده اي در سالهاي بعد ارائه دهد تا نسل آينده ببينند و بدانند آنچه را كه سالها پيش اتفاق افتاده واين رسالتي است بزرگ كه يك خبرنگار بايد بدان همت گمارد. او مسؤوليت خود را خوب مي شناسد، ثبت تصوير ايثارها و فداكاريهاي شيران عرصه پيكار در برابر دشمن زبون، زنده نگه داشتن حماسه هاست و مي تواند به زندگي ملت در آينده طراوت ببخشد در عين حال كه در صف حسينيان حضور دارد وظيفه زينب گونه خود را به نحو احسن انجام مي دهدبايد خون سرخ رزمندگان را براي هميشه در تاريخ ثبت كند تا نشانه اي باشد از ايمان آنان كه اسماعيل وار گردن به حكم الله نهاده و زخم تيغ را به جان خريده و سرخي خون اوست كه بايد روحها را به آتش بكشد و يادگاري ابدي در تاريخ باشد. آري جنگي را كه كاظم عكاسي كرد با همه جنگها متفاوت بود. براستي چقدر در حفظ ارزشهاي دفاع مقدس تلاش كرده ايم و موفق بوده ايم؟با نگاهي به عكسهاي اخوان مي توان دريافت، سري پرشور او را در تهيه عكسها ياري كرده با ايمان و علاقه به مهارت و تخصص رسيده و با جاودانه نمودن وقايع خاص جنگ مضامين، حماسه، جوشش خون رزمندگان، ايثارها، مرگ و اسارت دشمن، ويراني، آوارگي، بحرانها و… در آثارش متجلي شده اند. عكسها بيانگر عشقي سرشار است. نگاه او تنها نگاه يك عكاس نيست و به عنوان يك رزمنده ازمنظري متعالي مشاهده گر وقايع بود و همين نگاه به عكسهاي او خيره كنندگي خاصي بخشيده است. خاطره هاي جانبازي و ايثارگريها و شهامتهاي خود وي نيز همواره زبانزد همرزمانش بود، دوستانش او را رزمنده عكاس مي ناميدند.يكي ازويژگيهاي عكاسي جنگ در مقايسه با فيلم مستند و سينمايي جنگي ثابت بودن آن است كه برخلاف فيلم در حركت نيست به همين دليل واقعيتها و لحظات مختلف نبرد را بهتر به ما منتقل مي كند. در نمايشگاه بزرگ عكس به مناسبت سومين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي، كه درموزه هنرهاي معاصر برگزار مي شود و در آن ۷۵ عكاس حرفه اي و آماتور شركت داشتند، بنا به آراي بازديدكنندگان به خاطر صميميت و ويژگيهاي خاص و تأثيرگذار در ثبت صحنه هاي بديع و استثنايي، اخوان مقام اول را كسب مي كند. همچنين تعدادي از كارهايش در ويژه نامه منتشر شده توسط ستاد تبليغات جنگ در ۲۲ بهمن ۱۳۶۱ كه حاصل كار عكاسان حرفه اي جنگ بود چاپ مي گردد و در اين ميان يكي از عكسهاي استثنايي گرفته شده توسط او به عنوان طرح روي جلد آن انتخاب مي شود، اما اينكه چرا در طول بيست سال گذشته حداقل بنياد حفظ آثار و ارزشهاي دفاع مقدس از كارهاي ارزنده اين خبرنگار در بند استفاده نكرده است بازيافت اين پاسخ علاقه مندان آثار و ارزشهاي دوران دفاع مقدس را مكدر مي كند.
اخوان پس از ثبت لحظات تاريخي و حساس فتح خرمشهر درتيرماه ۱۳۶۱ بعد از حمله گسترده زميني، دريايي، هوايي رژيم صهيونيستي به همراه يك هيأت ديپلماتيك داوطلبانه عازم لبنان مي شود، عليرغم اينكه برخي از دوستانش باتوجه به محاصره بيروت و شرايط خاص يك كشور اشغال شده به او توصيه مي كنند از چنين سفر خطرناكي صرف نظر كند، اما تاب نمي آورد راهي لبنان مي شود با علم به اينكه مي داند ممكن است اين سفر مرگ و اسارت را به در پي داشته باشد. حضور مداوم در جبهه هاي نبرد از يك سو و تحت تعليمات فكري شهيد چمران قرارگرفتن از سوي ديگر عارفي سلحشور از وي ساخته بود، كه از خطرات در راه نهراسد اين بار مي خواست با دوربينش اشغالگران صهيونيست رانشانه برود و با به تصويركشيدن مقاومت مردم فلسطين و لبنان، چهره جنايت پيشگان اسرائيلي نژادپرست را بيش از پيش براي جهانيان رسوا سازد، اما قبل از ورود به بيروت در پست بازرسي نيروهاي فالانژيست وابسته به صهيونيستها ۱۴ تيرماه ۱۳۶۱ در توطئه مشترک صهیونیستها و فالانژها ربوده شد و از آن تاريخ تاكنون اخبار ضد و نقيضي در ارتباط با سرنوشت او و همراهانش مبني بر شهادت و يا اسارت در چنگال اسرائيل در داخل و خارج ازكشور منتشر شده است.

شاهرخ سلطان احمدي

http://www.iran-newspaper.com/1381/810425/html/culture.htm

تحلیلی بر عملیات روانی فالانژیست ها و صهیونیست ها

2006-07-27T12:43:00.000-07:00

http://www.etemaad.com/aspClinets/start.asp
تحليلي‌ بر عمليات‌ رواني‌ فالانژيست‌ها و صهيونيست‌ها؛

اعلام‌ خبر شهادت‌ ديپلمات‌هاي‌ ربوده‌ شده‌ ايراني‌ پس‌ از ربع‌ قرن‌

اينك‌ بيست‌ و چهار سال‌ از ربوده‌ شدن‌ چهار شهروند جمهوري‌ اسلامي‌ احمد متوسليان‌ ،كاظم‌ اخوان‌ ،سيد احمد موسوي‌ و تقي‌ رستگار مقدم‌ سپري‌ شده‌ است‌ متاسفانه‌ عليرغم‌ گذشت‌ ربع‌ قرن‌ سرنوشت‌ آنان‌ همچنان‌ در هاله‌يي‌ از ابهام‌ قرار دارد. اگرچه‌ مسووليت‌ پيگيري‌ اين‌ پرونده‌ با دولت‌ و وزارت‌ امور خارجه‌ است‌ اما تجربه‌ بيست‌ و چهار سال‌ گذشته‌ نشانگر آن‌ است‌ كه‌ با پيگيري‌ رسانه‌هاي‌ گروهي‌ و نظارت‌ مجلس‌ شوراي‌ اسلامي‌ در فضاي‌ مناسبتري‌ قرار خواهد گرفت‌ . يكي‌ از نقاط‌ ضعف‌ سياست‌ خارجي‌ ما پس‌ از پيروزي‌ انقلاب‌ دفاع‌ از حقوق‌ اتباع‌ ايراني‌ در خارج‌ از كشور بوده‌ است‌ و نماد غمبار آن‌ روشن‌ نشدن‌ سرنوشت‌ ديپلمات‌هاي‌ ربوده‌ شده‌ ايراني‌ در لبنان‌ است‌شايد به‌ دليل‌ همين‌ ضعف‌ وزارت‌ خاجه‌ بوده‌ كه‌ جناب‌ آقاي‌ احمدي‌ نژاد رييس‌ جمهور محترم‌ پيگيري‌ پرونده‌ را به‌ معاونت‌ حقوقي‌ و پارلماني‌ خود سپرده‌ است

سخنان‌ اخير سمير جعجع‌ رييس‌ هيات‌ اجرايي‌ نيروهاي‌ لبناني‌ با روزنامه‌ لبناني‌ السفير كه‌ پس‌ از مذاكرات‌ نبيه‌ بري‌ رييس‌ مجلس‌ لبنان‌ در حاشيه‌ گفت‌وگوهاي‌ آشتي‌ ملي‌ و مصاحبه‌ سايت‌ بازتاب‌ با وي‌ در خصوص‌ سرنوشت‌ خبرنگار و سه‌ ديپلمات‌ ايراني‌ كه‌ بيست‌ و چهار سال‌ پيش‌ ربوده‌ شدند و اقرار سمير جعجع‌ مبني‌ بر كشته‌ شدن‌ چهار شهروند جمهوري‌ اسلامي‌ به‌ دست‌ نيروهاي‌ فالانژ گذشته‌، از صحت‌ و سقم‌ آن‌ به‌ عنوان‌ يكي‌ از مقام‌هاي‌ بلند پايه‌ اين‌ نيروها، بازتاب‌ گسترده‌يي‌ در رسانه‌هاي‌ خارجي‌ و داخلي‌ داشت‌. اگرچه‌ اين‌ اقرار مسبوق‌ به‌ سابقه‌ بود و پيش‌ از اين‌ نيز توسط‌ بعضي‌ نيروهاي‌ فالانژ مانند روبير حاتم‌ و راجي‌ عبده‌ تكرار شده‌ بود اما اعلام‌ آن‌ بطور علني‌ و آشكار براي‌ اولين‌ بار توسط‌ فرمانده‌ پيشين‌ اين‌ نيروها را نمي‌توان‌ ناديده‌ گرفت‌.با توجه‌ به‌ اين‌ نكته‌ كه‌ معمولا افراد سعي‌ مي‌كنند حتي‌ الامكان‌ در مظان‌ اتهام‌ قرار نگيرند اعتراف‌ سمير جعجع‌ چه‌ مفهومي‌ دارد و با چه‌ انگيزه‌يي‌ دست‌ به‌ چنين‌ اقدامي‌ زده‌ است‌? در سال‌ 1369 ايلي‌ حبيقه‌ فرمانده‌ بخش‌ امنيتي‌ نيروهاي‌ فالانژ در زمان‌ اسارت‌ ديپلماتهاي‌ ايراني‌ طي‌ يك‌ بيانيه‌ رسمي‌ اعلام‌ كرد اين‌ چهار تن‌ به‌ دستور جعجع‌ به‌ شهادت‌ رسيده‌ اند و جعجع‌ نيز مدعي‌ است‌ مسووليت‌ كشته‌ شدن‌ آنها متوجه‌ حبيقه‌ است‌ به‌ هر حال‌ با ترور و عدم‌ اخذ اطلاعات‌ حبيقه‌ بطور رسمي‌ پرونده‌ بيشتر در محاق‌ فرو رفت‌ آنچه‌ مسلم‌ است‌ جعجع‌ در سال‌ 1982 از رهبران‌ اصلي‌ و تصميم‌ گيرنده‌ و با نفوذ شبه‌ نظامان‌ فالانژ بوده‌ و با حبيقه‌ در قالب‌ يك‌ گروه‌ واحد عمل‌ مي‌كردند و عمليات‌هاي‌ تروريستي‌ بسياري‌ در سابقه‌ خود دارند.اينك‌ سخنان‌ جعجع‌ به‌ عنوان‌ رييس‌ هيات‌ اجرايي‌ نيروهاي‌ لبناني‌ در صحنه‌ سياسي‌ لبنان‌ از منظري‌ ديگر بايد مورد ارزيابي‌ دقيق‌ قرار گيرد كه‌ بدون‌ ارتباط‌ با رويدادهاي‌ گذشته‌، حال‌ و آينده‌ نيست‌.فالانژها پيوندهاي‌ تاريخي‌ مستحكمي‌ با رژيم‌ صهيونيستي‌ دارند و جعجع‌ يك‌ مهره‌ قديمي‌ آنهاست‌ قضيه‌ ربودن‌ اين‌ چهار تن‌ از ابتدا يك‌ توطئه‌ مشترك‌ بين‌ فالانژها و اسراييلي‌ها بوده‌ است‌ لذا در واكنش‌ به‌ هر حركتي‌ در اين‌ پرونده‌ بيست‌ و چهار ساله‌ بايد هوشمندانه‌ عمل‌ كرد تا برخي‌ از جريانات‌ دخيل‌ در پرونده‌ نتوانند ما را از مسير كشف‌ حقيقت‌ منحرف‌ سازند. براي‌ كشف‌ حقيقت‌ سرنوشت‌ ديپلمات‌هاي‌ ايراني‌ بايد اجزاي‌ متعدد پازل‌ در كنار يكديگر قرار گيرند و موضع‌ بر اساس‌ مستندات‌ در يك‌ طرح‌ جامع‌ حقيقت‌ يابي‌ شود.هويت‌ افراد شاخص نيروهاي‌ فالانژ كه‌ در اين‌ آدم‌ربايي‌ و مراحل‌ بعدي‌ آن‌ نقش‌ داشته‌ اند مشخص است‌ بايد دقت‌ كنيم‌ جاي‌ آدمها عوض‌ نشود و به‌ سراغ‌ آدمهاي‌ اصلي‌ برويم‌.با شرح‌ آنچه‌ گذشت‌ اين‌ سوال‌ به‌ ذهن‌ متبادر مي‌گردد كه‌ جعجع‌ با چه‌ انگيزه‌يي‌ حقيقت‌ را وارونه‌ جلوه‌ مي‌دهد و از آن‌ چه‌ سودي‌ مي‌برد و آيا خبر شهادت‌ ديپلمات‌هاي‌ ايراني‌ يك‌ خبر جعلي‌ و ساخته‌ و پرداخته‌ جعجع‌ است‌ كه‌ با توجه‌ به‌ شرايط‌ داخلي‌ لبنان‌ صورت‌ گرفته‌ است‌ و از طرفي‌ براي‌ اؤبات‌ ادعاي‌ خود چه‌ مداركي‌ ارايه‌ مي‌كند و اگر آنها به‌ اسراييل‌ تحويل‌ شده‌ اند چرا وي‌ آن‌ را كتمان‌ مي‌كند و بر شهادت‌ آنها توسط‌ نيروهاي‌ فالانژ اصرار دارد كداميك‌ از اين‌ دو براي‌ وي‌ هزينه‌ بيشتري‌ دارد

به‌ موجب‌ ماده‌ 25كنوانسيون‌ وين‌ راجع‌ به‌ حقوق‌ ديپلماتيك‌ «شخص مامور ديپلماتيك‌ مصون‌ است‌ و نمي‌ توان‌ او را توقيف‌ و يا مورد باز خواست‌ قرار داد». ديپلمات‌ها در سراسر د نيا از مصونيت‌ سياسي‌ برخوردارند . عدم‌ توجه‌ اسراييل‌ و عوامل‌ آن‌ به‌ مقرارت‌ بين‌ المللي‌ و زير پا گذاشت‌ آن‌ يك‌ رويه‌ شناخته‌ شده‌ از سوي‌ آنان‌ است‌. جنگ‌ طلبي‌ ، آدم‌ربايي‌ و تروريسم‌ دولتي‌ صهيونيست‌ها را بايد بر اساس‌ رويكردهاي‌ روانشناختي‌ مورد پردازش‌ قرار داد ، اقدامات‌ جنايتكارانه‌ و جنگ‌ طلبي‌ صهيو نيست‌ها ناشي‌ از ناكامي‌ آنهاست‌ چرا كه‌ با مقاومت‌ مردم‌ فلسطين‌ نتوانسته‌ اند به‌ اهداف‌ مورد نظر خود دست‌ يابند و نظريه‌ ناكامي‌ پر خاشگري‌ در مورد اين‌ رژيم‌ مصداق‌ دارد و لذا زمينه‌هاي‌ شكل‌ گيري‌ رفتارهاي‌ ويرانگر توسط‌ اين‌ رژيم‌ همواره‌ وجود دارد، شما با رژيمي‌ روبرو هستيد كه‌ موجوديت‌ آن‌ از ابتدا با منازعه‌ شكل‌ گرفته‌ است‌ و به‌ دليل‌ ساختار خود بدون‌ مقاومت‌ و فشارهاي‌ بين‌ المللي‌ هرگز از اين‌ فضا خارج‌ نمي‌شود. اين‌ رژيم‌ در عين‌ حال‌ كه‌ خود را برتر مي‌داند سعي‌ مي‌كند خود را مظلوم‌ و صلح‌ جو نشان‌ دهد در حالي‌ كه‌ خود عامل‌ اصلي‌ جنگ‌ طلبي‌، فريب‌ ، منازعه‌ در منطقه‌ خاورميانه‌ بوده‌ و داراي‌ خصلتهاي‌ غير انساني‌ است‌

جنايات‌ اخير صهيونيست‌ها در فلسطين‌ و لبنان‌ در شرايطي‌ صورت‌ گرفت‌ كه‌ تصور مي‌كردند در فضاي‌ حاكم‌ بر سياست‌ جهاني‌ مي‌توانند دست‌ به‌ هر جنايتي‌ بزنند همچنين‌ اقدامات‌ جنايتكارانه‌ ، تروريستي‌ و گروگان‌ گيري‌ اين‌ رژيم‌ پس‌ از اسارت‌ يك‌ سرباز اسراييلي‌ در فلسطين‌ و دو نظامي‌ در لبنان‌ نشان‌ داد كه‌ صلح‌ با اين‌ رژيم‌ چقدر شكننده‌ و بي‌ ؤبات‌ است‌ البته‌ نبايد فراموش‌ كرد كه‌ بسياري‌ از اقدامات‌ تروريستي‌ صهيونيست‌ها با چتر حمايتي‌ امريكا صورت‌ مي‌گيرد و متاسفانه‌ سازمان‌هاي‌ بين‌ المللي‌ از جمله‌ سازمان‌ ملل‌ نيز ابزاري‌ جهت‌ تحقق‌ اهداف‌ امنيتي‌ و استراتژيك‌ غرب‌ است‌. جعجع‌ با سوابق‌ وابستگي‌ به‌ صهيونيست‌ها در راستاي‌ اهداف‌ آنان‌ گام‌ بر مي‌دارد. اعلام‌ خبر كشته‌ شدن‌ چهارديپلمات‌ توسط‌ فردي‌ در حد جعجع‌ آنها را از باز كردن‌ يك‌ كلاف‌ پيچيده‌ كه‌ خودشان‌ آن‌ را گره‌ زده‌ اند مي‌رهاند و از ديپلمات‌هاي‌ ايراني‌ در بند خود به‌ عنوان‌ برگ‌ برنده‌ نهايي‌ استفاده‌ مي‌كنند، صهيونيست‌ها قصد دارند با اعلام‌ شهادت‌ اين‌ عزيزان‌ روشن‌ شدن‌ سرنوشت‌ آنان‌ را از چارچوب‌ مذاكرات‌ حذف‌ كنند و از روند كنوني‌ خارج‌ شوند تا بتوانند قدرت‌ چانه‌ زني‌ خود را در مذاكرات‌ تبادل‌ اسرا بالا ببرند و از سوي‌ ديگر سرنوشت‌ ران‌ آراد را يكسويه‌ دنبال‌ كنند.در جريان‌ تبادل‌ گروگان‌هاي‌ غربي‌ در لبنان‌ در سال‌ 69 ابتدا قرار بود در روند آزادسازي‌ كه‌ با كمك‌ و مساعدت‌ جمهوري‌ اسلامي‌ و وساطت‌ سازمان‌ ملل‌ صورت‌ گرفت‌ سرنوشت‌ ديپلمات‌هاي‌ ايراني‌ روشن‌ شود اما بر اساس‌ اطلاعاتي‌ كه‌ اسراييل‌ به‌ خاوير پرز دكوئيار ارايه‌ كرد بدون‌ اخذ ضمانت‌ كافي‌ در خصوص‌ روشن‌ شدن‌ سرنوشت‌ اتباع‌ ايراني‌ تمامي‌ گروگان‌هاي‌ غربي‌ در لبنان‌ آزاد شدند. سخنان‌ اخير جعجع‌ دستمايه‌ يك‌ بازي‌ تبليغاتي‌ صهيونيست‌هاست‌ كه‌ مي‌توان‌ آن‌ را به‌ عنوان‌ يك‌ عمليات‌ رواني‌ ارزيابي‌ كرد كه‌ قصد دارند با جريان‌ سازي‌ تبليغاتي‌ افكار عمومي‌ دنيا را فريب‌ دهند و زمينه‌ مناسب‌ را براي‌ تحميل‌ نظرات‌ خود فراهم‌ آورند، لذا ما براي‌ خنثي‌ سازي‌ عمليات‌ فريب‌ صهيونيست‌ها بايد هوشمندان‌ عمل‌ كنيم‌.رسانه‌هاي‌ گروهي‌ غرب‌ در بيست‌ و چهار سال‌ گذشته‌ كمترين‌ عكس‌ العملي‌ حتي‌ به‌ ظاهر و خنثي‌ نسبت‌ به‌ روشن‌ شدن‌ سرنوشت‌ ديپلمات‌هاي‌ ايراني‌ نداشته‌اند اما سخنان‌ جعجع‌ در رسانه‌هاي‌ گروهي‌ غرب‌ انعكاس‌ داشت‌ و حتي‌ خبرگزاري‌ آسوشيتدپرس‌ آن‌ را به‌ نقل‌ از روزنامه‌ لبناني‌ السفير مخابره‌ كرد. با دقت‌ و انطباق‌ با حوادث‌ گذشته‌ جريان‌ سازي‌ تبليغاتي‌ صهيونيست‌ها كاملا مشهود است‌ آنها همواره‌ از اين‌ روش‌ براي‌ حفظ‌ منافع‌ و پيشبرد اهداف‌ خود استفاده‌ مي‌كنند اما اينكه‌ چرا اين‌ خبر تحت‌ پوشش‌ گسترده‌ رسانه‌هاي‌ گروهي‌ ما قرار گرفت‌ جاي‌ تامل‌ دارد اگرچه‌ بعد از چند روز اصل‌ خبر توسط‌ مسوولين‌ رد شد اما بدون‌ شك‌ اؤرات‌ منفي‌ خود را بر جاي‌ گذاشت‌ لذا در اينگونه‌ موارد بهتر است‌ به‌ تبعات‌ پخش‌ يك‌ خبر و بازتاب‌ آن‌ توجه‌ شود شاهرخ‌ سلطان‌ احمدي‌ ،خواهر زاده‌ كاظم‌ اخوان‌خبرنگار ربوده‌ شده‌ ايراني‌ درلبنان

منبع:روزنامه اعتماد5/5/85

دیپلما ت های ایرانی در یک حادثه کشته شده اند

2006-07-15T07:08:00.000-07:00

ديپلمات‌هاي ايراني در يك حادثه كشته شده‌اند
گفت‌وگو‌ی اختصاصی با سمیر جعجع
http://www.baztab.com/news

علي منتظري

جنگ‌های داخلی لبنان که از سال 1975 آغاز و هفده سال به طول انجامید، داستان‌های مفصلی دارد که بخشی از آنها امنیتی، بخشی از آنها سیاسی و بخش مهمی از آنها نظامی است که البته در تمامی آنها آثار دخالت نیرو‌های خارجی و از جمله اسرائیل را می‌توان مشاهده کرد که عمدتا در قالب پیمان‌های نظامی با جریان‌های همراه در لبنان شکل می‌یافته است. شماري از نيروهاي ایران نیز در سال 1361 برابر با 1982 در قالب نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در لبنان حضور یافتند.آنان درصدد بودند تا با حمایت از نیروهای ملی ـ مذهبی لبنان، صفی متحد و مستحکم در برابر اسرائیل ایجاد کنند و هرگز قصد ورود به جنگ‌های داخلی لبنان را نداشتند اما با این همه، هرگز از آسیب‌های این جنگ خانمان‌سوز مصون نماند. ربوده شدن چهار دیپلمات ایرانی در بیروت در سال 1982 یکی از مصادیق این آسیب‌هاست. در چهاردهم تیرماه 1361 در حالی که چهار دپیلمات ایرانی به نام‌های محسن موسوی کاردار ایران در لبنان، احمد متوسلیان وابسته نظامی ایران در لبنان، کاظم اخوان عکاس و خبرنگار ایرنا در بیروت و تقی رستگار کارمند سفارت ایران در بیروت، عازم محل ماموریت خود بودند، در محل ایست بازرسی «البرباره» در منطقه شرقی بیروت، توسط نیروهای «القوات اللبنانیه» (نیروهای لبنانی) دستگیر و ربوده می‌شوند. از آن تاریخ، بیست و چهار سال می‌گذرد و تاکنون اخبار ضد و نقیضی پیرامون سرنوشت آنها منتشر شده است که یکی از آنها خبر به شهادت رسیدن آنهاست که چندی پیش، «سمیر جعجع» رئیس فعلی «حزب هیأت اجرایی جریان نیروهای لبنانی» آن را اعلام کرده است که در زمان دستگیری چهار دیپلمات ایرانی، یکی از اعضای نیروهای لبنانی به شمار می‌رفت.
سمیر جعجع، از یک خانواده متوسط لبنانی مسیحی، پیش از آغاز جنگ داخلی لبنان، در دانشگاه آمریکایی بیروت دانشجوی پزشکی بود. او به دلیل جنگ از این دانشگاه به دانشگاه یسوعیه در شرق بیروت انتقال می‌یابد اما با گسترش جنگ داخلی، درس را رها واز سال 1976 به طور کامل به فعالیتهای نظامی در بین نیروهای لبنانی می‌پردازد. القوات اللبنانیه (نیروهای لبنانی) شاخه نظامی حزب کتائب لبنان بود که در سال 1976 تاسیس می‌شود. «بشیر جمیل» از همین سال تا سال 1982 یعنی سالی که وی در انفجار مقر حزب کتائب کشته می‌شود، رهبری قوات لبنانیه را در دست داشت. پس از او خواهرزاده‌اش یعنی «فواد ابی ناظر» فرماندهی قوات لبنانیه را بر عهده می‌گیرد تا آن‌که اتحاد سه‌گانه «سمیر جعجع»، «ایلی حبیقه» و «کریم بقرادونی» در سال 1985، «ابی ناظر» را سرنگون و «حبیقه» را جانشین وی می‌کند. اما فرماندهی ایلی حبیقه بر نیروهای لبنانی نیز فقط یک سال طول می‌کشد و او در قیامی به رهبری «سمیر جعجع» در سال 1986 سرنگون و از این سال تا زمان دستگیری در سال 1994 رهبری قوات لبنانیه را بر عهده می‌گیرد. پس از پایان جنگ‌های داخلی لبنان، برخی از پرونده‌های زمان جنگ رو می‌شود و «سمیر جعجع» از سوی دادگاه عالی لبنان در حادثه قتل «رشید کرامی» در سال 1988 و قتل «دانی شمعون» رییس حزب ملی‌گرایان آزاد در سال 1991 محکوم به حبس ابد می‌شود و از سال 1994 تا 2005 در زندان به سر می‌برد تا آن‌که در پرتو عفو سراسری در لبنان و بستن پرونده‌های جنجالی دوران جنگ‌های داخلی لبنان، از زندان آزاد و با تاسیس «حزب هیأت اجرایی جریان نیروهای لبنانی» به جرگه رهبران غیرنظامی و سیاسیون فعلی لبنان می‌پیوندد. همسر او «ست ریدا جعجع» عضو پارلمان لبنان است و حزب وی اکنون پنج نماینده در پارلمان دارد. وزارت جهانگردی لبنان به «جو سرکیس» از حزب وی، سپرده شده است. «سمیر جعجع» برای این گفت‌وگو‌، در ابتدا تمایل چندانی نداشت چرا که معتقد بود، حرف‌هایش را به مطبوعات و مراکز رسمی لبنان زده است و حرف جدیدی ندارد. با این همه، در نهایت برای گفت‌وگو موافقت نمود گو این‌که وی، از این که موضوع، بنا به نظر وی، رسمی و قانونی آغاز نمی‌شود تا رسما و قانونی همه چیز روشن شود، گله و شکایت داشت. در هر حال آنچه در پی می‌آید گفت‌وگو‌ی اختصاصی با وی می‌باشد که در بیست و پنجمین سالگرد ربوده شدن چهار دیپلمات ایرانی در بیروت و به منظور روشن شدن سرنوشت آنان انجام شده است:همانطور که می‌دانید تاکنون قرائت‌های مختلفی از جریان بازداشت و ربوده شدن چهار دیپلمات ایرانی در بیروت در سال 1982 صورت گرفته است. شما چگونه به این موضوع نگاه می‌کنید؟ ـ در گذشته نیز بارها درقالب اظهارنظرهای مطبوعاتی و مواضع رسمی، دیدگاه خود پیرامون دستگیری چهار دیپلمات ایرانی را بیان کرده بودم. این بار نیز آن را به صورت خلاصه و صریح بیان می‌کنم و امیدوارم آخرین آن باشد. در سال 1982 چهار دیپلمات ایرانی در مرکز ایست و بازرسی بربارای شمالی بیروت بازداشت و دستگیر شدند و بنا به اهمیت این چهار نفر، پس از دستگیری، به مقر تشکیلات اطلاعات و امنیت نیروهای لبنانی (القوات اللبنانیه) منتقل شدند. پس از این مرحله بر اساس اخبار کاملا موثق فهمیدم که آنها، در نتیجه یک حادثه معین که ماهیت آن را به طور دقیق نمی‌دانم، کشته شده‌اند.در آن سال‌ها رسم بر این بود که در مقابل چیز‌هایی مثل پول یا تبادل زندانیان، بازداشت‌شدگان یا زندانی‌ها آزاد می‌شدند. چرا در مورد این چهار دیپلمات چنین اتفاقی نیفتاد؟ ـ بر اساس آگاهی‌های من و با کمال تاسف شدید، بسیاری از ربوده‌شدگان و زندانیان در طول جنگ داخلی لبنان در زندان‌ها کشته شده‌اند. اما حالت‌هایی مثل آزادی در مقابل پول و یا تبادل زندانیان از موارد نادر و استثنایی بوده و قاعده کار در آن زمان تلقی نمی‌شده است.این موضوع چگونه با القوات اللبنانیه (نیروهای لبنانی) ارتباط پیدا می‌کند؟ ـ مبنای اصلی ارتباط این موضوع با نیروهای لبنانی (القوات اللبنانیه) این بوده است که چهار دیپلمات ایرانی در مرکز ایست بازرسی این نیروها دستگیر شدند و پس از آن به تشکلات اطلاعات و امنیت این نیروها در آن زمان انتقال یافتند. شما تأکید دارید که این چهار دیپلمات کشته شده‌اند اما من معتقدم که برای این نظر باید دلایل کافی ارائه کرد به خصوص آن‌که دیدگاه‌های دیگری هست که نظر شما را رد می‌کند. ـ حق با شماست اما باید دلایل را در نزد دولت لبنان جستجو کرد و نه پیش من به خصوص آن‌که من در آن زمان مسئولیتی در برابر حادثه به دلیل جایگاهم در آن موقع نداشتم. اما از نظر ایران، این چهار دیپلمات پس از دستگیری در همان سالها به نیروهای اسرائیلی تحویل داده شده‌اند و هنوز هم زنده‌اند. نظر شما در این باره چیست؟ - پس از آن‌که من رهبری نیروهای لبنانی را به دست گرفتم هرگز به دلیل و یا نشانه‌ای که بیانگر این امر باشد دست نیافتم و چیزی که موید این امر باشد را هرگز لمس ننمودم.ایلی حبیقه پیش از کشته شدنش در دیداری با خانواده چهار دیپلمات ایرانی در سال 2000 اعلام کرده بود که این چهار تن در سال 1986 زنده و در زندان در بازداشت بسر می‌برده‌اند. نظرتان در این باره چیست و ارتباط ایلی حبیقه با موضوع چه بوده است؟ - ایلی حبیقه اکنون در زمره اموات است اما من مجبورم وقایع را آنچنان که خودم به آنها واقف هستم، بیان کنم. چهار دیپلمات ایرانی در زندان‌های تشکیلات اطلاعات و امنیت نیروهای لبنانی در سال 1982 در زمانی که ایلی حبیقه ریاست تشکیلات امنیتی را بر عهده داشت، کشته شدند. به اعتقاد من اظهارات «ایلی حبیقه» به منظور رفع مسئولیت از خودش در این حادثه بوده است. اگر این چهار نفر واقعا در زندان و زنده بودند، پس از قیام علیه ایلی حبیقه و برکناری وی در سال 1986 ما آنها را پیدا می‌کردیم. با همه این احوال پس از قیام علیه او و برکناری‌اش، ما همه زندانیان را که در زندان بودند، کسانی که در زندان‌های ایلی حبیقه قرار داشتند را جمع کردیم که تعداد آنها هفده نفر بود و همه آنها را دقیقا به دارالافتای بیروت تحویل دادیم. تمامی این وقایع موثق در روزنامه‌های لبنانی به ثبت رسیده است که دیپلمات‌های ایرانی جزو آنها نبودند. آیا قبول دارید که این حق ایران است که موضوع را همچنان در لبنان پیگیری کند. ـ به طور حتم، اما به شرط آن‌که از طریق کانال‌های رسمی قانونی آن را پیگیری کند و بخواهد تحقیق را تا آخر پیگیری و سپس نتایج آن را نیز اعلام کند. اکنون اوضاع در لبنان آزاد شده است و من آرزو می‌کنم که به شکل رسمی و آشکار از حکومت لبنان خواستار تحقیق در این امر شود تا آن‌که تحقیق با شفافیت کامل تا آخر صورت گیرد. اکنون شما در مجموعه رهبران سیاسی لبنان هستید. آیا خودتان پیشنهادی مشخص برای روشن شدن این پرونده دارید؟ ـ پیشنهاد من این است که دولت لبنان به تحقیق کامل و جامعی درباره این پرونده اقدام کند و سپس نتایج آن را به صورت شفاف و علنی اعلام کند. در صورتی که ایران به شما پیشنهاد روشن شدن این پرونده را به شکل رسمی بدهد آیا شما حاضرید برای روشن شدن پرونده با ایران همکاری کنید. - به طور حتم من حاضرم اما به شرط آن‌که این اقدام از طریق ادارات رسمی مخصوص این کار باشد. تاکنون چه افراد یا موسسات لبنانی با شما درباره سرنوشت چهار دیپلمات ایرانی گفت‌وگو‌ کرده‌اند؟ـ اداره اطلاعات و امنیت ارتش لبنان در سال 1994 هنگامی که در زندان بودم با من صحبت کردند که تمامی اظهاراتم را به صورت خطی و نوشته به آنها دادم. در سال جاری نیز نبیه بری رئیس پارلمان لبنان با من در این خصوص گفتگو داشته است. بار دیگر از فرصتی که برای گفت‌وگو به من دادید، متشکرم

2006-07-07T13:50:00.000-07:00

طرح سوال تكرارى در ۱۴ تير!؟

محمدعلى آقاميرزايى

امروز سالگرد ربوده شدن چهار ديپلمات ايرانى در جنوب لبنان است، كاظم اخوان خبرنگار و عكاس خبرگزارى جمهورى اسلامى حاج احمد متوسليان يكى از سرداران بزرگ دفاع مقدس، سيدمحسن موسوى سرپرست سفارت ايران در بيروت و تقى رستگار يك شهروند ايرانى بودند.روز چهاردهم تيرماه سال ۱۳۶۱ اين چهار نفر در منطقه برباره در شمال بيروت به دست فالانژيست هاى لبنان به اسارت درآمدند. درست ۲ روز قبل از اين واقعه در حادثه اى مشابه دو نفر به گروگان گرفته مى شوند كه بنابر اظهارات سردار جهروتى زاده در خاطراتش حاج احمد توانست آن ها را آزاد كند ولى از هنگامى كه اين چهار نفر به اسارت درآمدند با اين كه با اقداماتى سريع و قاطع مى توانستند براى رهايى اين شهروندان غيور ايرانى چاره اى بينديشند، عده اى دست روى دست گذاشته و با بى مهرى تمام نسبت به اين مساله سنگ تمام گذاشتند.براى من همه اين چهار تن ارزش يكسان دارند ولى اين كه يكى از آن ها همكار من محسوب مى شود مرا وامى دارد كه حداقل در سالگردهاى اين واقعه دست به قلم ببرم و از مسوولان بخواهم به افكار عمومى و خاصه خانواده اين افراد جواب قانع كننده اى بدهند و در ضمن از ديگر همكاران مطبوعاتى خود در هر كجاى اين سرزمين و حتى در خارج از مرزهاى ايران بخواهم كه موضوع اين آدم ربايى ناجوانمردانه را فراموش نكرده و آن را زنده نگهدارند.سال گذشته نيز نوشتم كه مدارك و شواهدى وجود دارد كه در صورت پى گيرى مى توان به اين ابهام كه از آن نزديك به ربع قرن گذشته پايان داد.روى ديگر سكه سازمان ها و نهادهايى هستند كه داعيه حفظ حقوق خبرنگاران را دارند و انصافا بايد به شكل جدى اين قضيه را پى گيرى كنند تا به انجامى برسد. كاظم اخوان يك خبرنگار بود و اين براى همه خبرنگاران جهان تكليفى است كه خواستار روشن شدن وضعيت او شوند. فقط يك لحظه خود را به جاى او بگذاريد، اگر با شما نيز چنين مى كردند چه حالى به شما دست مى داد؟بد نيست گاهى خود را به جاى يكى ديگر از همكاران خود قرار دهيم و منصفانه به موضوع بنگريم. بسيارى از شخصيت ها در گفت وگوهاى خود به اين نكته اشاره كرده اند كه در اين مورد سهل انگارى شده است و خوشبختانه آقاى داوودآبادى دوست و همكار محترم مان در كتاب «كمين چهارم جولاى» بسيارى از اين موارد را به چاپ رسانده است.وقت آن نرسيده كه براى يك بار هم كه شده حداقل نهادهاى مطبوعاتى ايرانى مثل انجمن هاى صنفى و... به شكل پى گير و جدى خواستار روشن شدن وضعيت اين خبرنگار و همراهان او شوند؟حرف و سخن در اين باره بسيار است و اگر بخواهيم از اين حادثه دردناك بگوييم چندين كتاب به قطر «كمين چهارم جولاى» را شايد در برگيرد ولى سخن را با چند سوال به پايان مى رسانم. چرا خبرگزارى جمهورى اسلامى ايران كه كاظم اخوان از سوى آن ها فرستاده شده بود موضوع را جدى پيگيرى نكرد و به نحوى آن را به فراموشى سپرد؟وزارت امور خارجه در قبال مفقود شدن ۲۴ ساله سرپرست سفارت ايران در بيروت سيدمحسن موسوى و ۳ هموطن ايرانى ديگر تاكنون چه كرده و چه خواهد كرد؟و آيا اين همه مديحه سرايى و بزرگ نمايى حاج احمد بدون پيگيرى جدى وضعيت او رواست؟
منبع: روزنامه جوان 14/4/1385

Iran accuses Israel of holding kidnapped diplomats

2006-07-07T11:30:00.000-07:00

Iran insists that four Iranians, three of them diplomats, abducted by members of former Christian warlord Samir Geagea's militia during the 1982 Israeli invasion of Lebanon, are being held in Israel, AFP reported.
"We consider them all to be alive until the time we are presented with proof that they have been martyred," Iranian Foreign Ministry spokesman Hamid Reza Asefi told reporters.
"They are alive and are held by the 'Zionist' regime, and we holding 'Zionist' regime accountable," he added.

Iran and the Lebanese resistance movement Hezbollah have repeatedly accused Israel of holding the four Iranians after receiving them from Geagea's Lebanese Forces (LF).
But LF leader Geagea claims that Iranian hostages died in captivity more than 20 years ago.
"LF members killed the Iranian diplomats shortly after they were kidnapped," Geagea said last week in an interview with As-Safir newspaper.
He added that the Lebanese Defense Ministry probed the incident in the early 90s and claimed that the "Lebanese and Iranian governments have all the details of the operation," including the burial place of the Iranians.
The LF blames the killing of the Iranian diplomats on former LF military commander in Beirut, Elie Hobeika, who was killed in 2001.
Three Iranian diplomats - Mohsen Mousavi, Ahmad Motevaselian, Taqi Rastegarmoghaddam, and a photographer for state news agency IRNA, Kazem Akhavan - were kidnapped in Northern Lebanon during the 1982 Israeli invasion.
According to Lebanese officials, the Iranians were on their way from Damascus to join the Iranian Embassy in Beirut on July 4, 1982.
When they reached the Lebanese-Syrian border point of Masnaa in the Bekaa Valley, the four men were joined by a Lebanese security convoy. The Lebanese Foreign Ministry recommended at the time that they use the Bekaa-Cedars-Koura-Barbara road instead of the Beirut-Damascus highway, which was then under Israeli control.
LF members controlling a military checkpoint in Barbara detained the Iranians, and transferred them to the Karantina area in Beirut under the command of Raji Abdo.
The Iranians were never seen afterwards.
The kidnapping has been frequently raised in back-door negotiations between Lebanon, Iran and Israel, which is seeking information on Israeli Air Force navigator Ron Arad, who was shot down over South Lebanon in 1986.
Israeli officials have accused Hezbollah of handing Arad over to Iran, but Tehran and Hezbollah strongly deny such claims.

From: Aljazeera.com

Are the four Iranian Hostages dead?

2006-07-07T10:57:00.000-07:00

Are the four Iranian Hostages dead?
Samir Jajah who was in charge of Lebanese Militant when Israel attacked Lebanon, after meeting with Nabib Beri for a reconciliation negotiation in an interview with daily news paper "Safir", has confessed that the four Iranian hostages taken by his forces twenty two years ago were killed by Phalanges militant. His confession did not come as a surprise since before that some high ranking Phalanges like Robir hatam and Raji Abdeh also confirmed that they have killed the Iranian hostages while on captivity.
Samir Jajah public comment had a great coverage in local and international media. It is interesting that usually when criminals commit a crime; they try to deny the whole story and get away with their crime however it is unusual that Mr. Jaja, cofess to such crime in front of T.V cameras and journalist!
In 1990 Ili Hobeygeh, phalange chief security has announced that the four hostages were killed by direct order of Samir Jajah, and Jajah also blame the killing on Hobeygeh. What is obvious in 1982, Jajah was in command of the Phalange forces and have a long co-operation for terrorist activities with Hobeygeh. Mr. Jajah recent confession as a high ranking responsible of Phalange forces has to be analyzed which is related to the story in the past, present and the future.
The phalanges have a deep root relation with Zionism government of Israel and Jajah is an old agent serving their interest. The kidnapping of the four Iranian citizens has been a conspiracy arranged by the phalange and the Israelis, in the past 24 years to hide and distort the truth. In order to find out the reality of the Iranian hostages it is easy to put the piece of puzzle together and look at the facts. The phalange people involved in this kidnapping are known and what is the motivation of Jajah, for giving false information and who benefits from that and what are his proofs? Eye witness people have seen the four hostages, handed to Israelis, so why is he trying to cover up with confessing of killing those people and have others to follow the same scenario?
Mr. Jajah comments came exactly before the time that Hezb-Allah and Israelis are about to exchanges P.O.W’s and Tehran has asked Seyyed Hossein Nasr-Allah to put the four Iranian at the top of agenda.
There is no doubt that Jajah’s comment did not come as a surprise since the Israelis do not want to talk at all about the four Iranians in their position, which would give them a better position at the negotiation table and set free Rod Aaron.
In 1990 that few western hostages were set free by effort of UN, and Iranian government, the fate of Iranian hostages were suppose to be cleared also and promises were made to Kavier Peres deguilard. However the Israelis forgot soon their commitment.
There is no doubt that Jajah’s comment is a part of highly planed by Israelis regime, to have the world sympathy and opinion in their side. In the past 24 years the western media have not even once talked about the Iranian hostages in Israel! However Jajah’s talk was wire all over the world by Associated Press (A.P). The Zionism regime is well aware of step by step in an exchange and confirmation of a Lebanese official would put them in a better position for negotiation. However there is enough document that the four Iranian hostages still alive in Israel and have been seen in Atlit Prison in 1995.

Shahrokh soltanahmady

منبع: ربع قرن در جستجوی خبر نگار ایرانی